Mentortraining
Een ouder die zich zorgen maakt. Een leerling die naar zijn schoenen staart. En jij als mentor ertussenin.
Een leerling komt structureel te laat. Vader haalt zijn schouders op: “Ik kwam vroeger ook wel eens te laat.” De leerling zegt niets. En jij? Jij moet de regels van de school handhaven, terwijl je de relatie met ouder én leerling niet kwijt wilt.
Ga je uitleggen? Dan voelt vader zich terechtgewezen. Ga je mee in de luchtigheid? Dan verandert er niets. Laat je de leerling buiten beeld? Dan praat je óver hem in plaats van mét hem.
Dat is het driehoeksgesprek. Mentor, ouder, leerling. Drie perspectieven, één tafel. En voor veel beginnende mentoren het spannendste onderdeel van het vak.
Voor het Philips van Horne heb ik een mentortraining ontwikkeld die mentoren sterker maakt in het driehoeksgesprek. Geen dag vol slides, maar oefenen:
- Korte theorie over wat een driehoeksgesprek wél en niet is
- Oefenen in drietallen met herkenbare situaties
- Casussen uit de praktijk naspelen, inclusief de lastige momenten
- Een werkboek om mee terug te nemen naar de praktijk
De rode draad: de leerling hoort centraal te staan. Niet de regel, niet de discussie tussen volwassenen. Als mentor geef je de leerling een stem en houd je zelf de regie. Duidelijk over wat de school verwacht, en tegelijk nieuwsgierig naar wat er speelt.
Het resultaat zie je zodra mentoren het één keer écht hebben gedaan: minder spanning, betere voorbereiding, structuur, meer rust aan tafel, regie in het gesprek en duidelijke afspraken aan het einde.
Zelf ben ik van huis uit ook docent. Ik weet hoe weinig aandacht oudergesprekken krijgen op de lerarenopleiding. Terwijl je ze vanaf je eerste week als mentor voert.
Goed voorbereid aan tafel zitten is geen luxe. Het is wat de leerling verdient.
Op het Philips van Horne in Weert zijn de eerste sessies inmiddels gegeven. In januari volgt de volgende groep en ondertussen borgen we het geleerde. Want leren stopt niet na één trainingsdag.
